Podsłuchane.

Na przystanku siedzą dwie starsze panie i opowiadają o swoich chorobach, dolegliwościach o lekarzach, który dobrze leczy a do którego nie warto chodzić...  W końcu zamilkły.
-I popatrz jak to się dziwnie układa, odzywa się wreszcie jedna z nich. Kiedyś opowiadałyśmy o chłopakach, miłości, o kolejnych partnerach. Dzisiaj, chłopaki nasze nie żyją, o seksie nie wypada, zostały nam tylko choroby.

Słabe mocne punkty.

-Mój przełożony, często do mnie przychodzi, wypytuje o różne przemyślenia z mojej dziedziny pracy. I nie było by w tym nic nadzwyczajnego, ponieważ niedawno objął to stanowisko, ale jak się ostatnio dowiedziałem,  przekazuje je wyżej jako swoje przemyślenia. Mało, dochodzi nawet do tego, że potrafi wyjść z posiedzenia, zadzwonić do mnie, dopytać się, wrócić i podeprzeć się tą wiedzą w dalszej debacie.

-I co masz zamiar z tym zrobić?

-Poważnie zastanawiam się czy go nie "wpuścić w kanał".

-Tylko musisz wiedzieć, że w ten sposób robisz sobie wroga z przełożonego.

-Więc co radzisz?

-Może spróbuj go lepiej poznać. To co już mu powiedziałeś potraktuj jako promocję, a ostrożniej podawać mu dalsze wiadomości. Wypytać o jego wiedzę, poznać przyzwyczajenia, cechy charakteru. Może będzie miał ci coś do zaoferowania w zamian.

-Jak sobie to wyobrażasz?

-Ja go nie znam, więc ci nie powiem. Tu sam musisz pomyśleć. Mogę jedynie rzucić kilka przykładów:

Pewien Amerykanin zatrudnił do swojego sztabu wyborczego jako doradcę młodego chłopaka, który miał znakomitą pamięć (to znaczy kojarzył twarze z sytuacjami jakie) i kiedy jeździł po kraju spotykał się z wyborcami ten młodzian był zawsze przy nim. Na początku tylko słuchał, potem jednak gdy dochodziło do ponownych spotkań stał przy przyszłym prezydencie i szybko mówił o czym poprzednio rozmawiali. Wyobrażasz sobie zdziwienie rozmówcy, który spotkał się z tobą np. 3 lata wcześniej i zapytasz go o rodzinę wymieniając wszystkich z imienia, czy kwiaty w ogrodzie, o których mu poprzednio opowiadał?

-Znasz może bardziej przyziemne przykłady?

-Kiedyś miałem znajomego, który koniecznie chciał zostać moim kolegą. Dziwiło mnie to, bo miał wielu znajomych, a że coraz częściej rozmawialiśmy, zacząłem mu opowiadać za co kogo lubię, co mi się u nich podoba. Na początku przyjmował to normalnie, jednak kiedy nasze rozmowy stawały się intensywniejsze odniosłem wrażenie, że to moje chwalenie innych wzbudza w nim jakąś dziwną niecierpliwość. Zaczął mi opowiadać co kto o mnie mówi, jakie ma wady, co chwalona osoba złego wyrządziła innym.

Muszę przyznać, że po wstawieniu pewnych korekt, ta wiedza nie raz mi pomogła.

- Dosyć kontrowersyjne podejście, delikatnie rzecz ujmując, że nie wspomnę o informatorze.

-To może inne. Moje dziecię, które kiedyś przychodząc do domu powiedziało, że nie idzie do szkoły, bo nauczycielka uwzięła się na całą klasę. Znając dziecię wiedziałem, że jest problem.

Nim podejmiesz ostateczną decyzję, powiedziałem niemal w akcie rozpaczy, przyglądnij się jej, dowiedz się co ją interesuje, jakie ma problemy, może da się nakłonić ją by o nich opowiedziała.  

Po trzech dniach córka powiedziała, że jest dobrze. Po pół roku usłyszałem, że moja rada była dobra. Okazało się, że nauczycielka miała poważne problemy w domu. 

Zasłyszane w autobusie:-) 

W poszukiwaniu naszości.

"Zauważono ostatnio, że gdyby ostatnie 50 tyś. lat istnienia człowieka podzielić na odcinki życia wynoszące każdy na ok 62 lat, to okazało by się, że mieliśmy już 800 takich odcinków. Z tych 800 pełne 650 przeżyliśmy w jaskiniach.
Zaledwie w ostatnich 70 odcinkach udało się nawiązać faktyczną łączność pomiędzy jednym a drugim okresem życia. To stało się możliwe dzięki pismu.
Zaledwie w ostatnich 6-ciu odcinkach po raz pierwszy udostępniono człowiekowi słowo drukowane w skali masowej.
Zaledwie w ostatnich 4-ech możliwe stało się odmierzenie czasu z jako taką dokładnością.
Zaledwie w ostatnich dwóch ktoś poraz pierwszy posłużył się silnikiem elektrycznym.
Przeważającą większość dóbr materialnych, którymi posługujemy się na co dzień została wytworzona w ciągu ostatniego 800-tnego odcinka życia. Ten 800-tny okres ludzkiego istnienia stanowi gwałtowne zerwanie z całym doświadczeniem przeszłości. Dzieje się tak dlatego, że stosunek do zasobów  człowieka jakimi dysponuje przybrał kierunek odwrotny.
Jest to najbardziej widoczne w dziedzinie rozwoju gospodarczego. W ciągu jednego tylko tylko rozwoju istnienia, rolnictwo, które było podstawą cywilizacji, traci swe dominujące znaczenie, w coraz to innym kraju. Już dzisiaj w przodujących gospodarczo krajach, rolnictwo zatrudnia mniej niż 15%  ludności czynnej zawodowo, w USA 6% i kurczy się gwałtownie.
Gdyby uznać, że rolnictwo to pierwszy stopień rozwoju gospodarczego, a przemysł drugi, to dzisiaj weszliśmy w trzeci okres, w który weszliśmy nagle i niepostrzeżenie.
Od roku 1956 USA stały się pierwszym wielkim mocarstwem, w którym około 50% siły roboczej spoza rolnictwa, przeszły z kategorii pracowników fizycznych "niebieskie kołnierzyki" do kategorii pracowników umysłowych "białe kołnierzyki"
Tak narodził się sektor gospodarki usługowej.

Najbardziej dominującą cechą współczesnych, rozwiniętych systemów gospodarczych jest to, że w stosunkowo niedługim czasie będą one zdolne wyznaczać rodzaj i zakres swych zasobów materialnych.
Zasoby nie ograniczają już decyzji.
To właśnie decyzje tworzą zasoby.
Jest to najbardziej fundamentalna i rewolucyjna zmiana dla człowieka w ogóle. Ten gigantyczny zwrot dokonał się w ciągu 800-tnego okresu ludzkiego istnienia."
U Thant 

Fragmenty z  książki "Szok przyszłości" Alvin Toffler.

Kiedy 77-mio letniego krawca zapytano dlaczego przychodzi na spotkania ludzi omawiających technologie przyszłości, odpowiedział,- ponieważ postanowiłem, że umrę jako człowiek wykształcony.